Home / Over Mij / Verhalen / Ciurideas en Theresa

Ciurideas en Theresa

Ciurideas en Theresa
Circa andere half jaar geleden kwam Jolenta voor het eerst om ons les te geven in klassiek dressuur bij Terra Salva. Mijn zorg paard Ciurideas alias Ciu van Yvette en André Mos was toen een paar manden terug uit de Eifel waar ze had gelopen samen met haar veulen. Helaas merkte ik gelijk toen ik weer opzat dat iets niet helemaal als vroeger was. We hebben met veel deskundige gesproken, en meerdere behandeling gedaan.

Ondertussen begon ik de lessen van Jolenta te volgen en te leren aan de hand te werken. De eerste les weet ik nog zo goed dat ik de rest van de dag kapot was van alle concentratie. Zo veel indrukken en nieuwe manier van werken. Echt opletten met dat achteruit lopen en tegelijkertijd goed naar je paard kijken. In het begin zag ik niet eens de helft van wat ik nu zie. Het is onwijs leuk om echt te leren kijken naar het lichaam van het paard en de bewegingen.

Snel zagen we dat dit Ciu goed deed. Jolenta heeft mij heel veel oefeningen geleerd om het gehele paard te versterken en soepel te maken. Voor een paard zoals Ciu was het heel fijn om in periodes onbelastend toch flink aan het werk te zijn.

En – wat een plezier! Ik heb zo genoten van het gevoel dat je als paard en mens echt elkaar leert kennen en je samenwerking perfectioneert. In het begin begon ik enthousiast om een snoepje te geven na elke redelijk goed gemaakte oefening. Wat resulteerde in dat Ciu licht hinnikend de travers liep om zo een snoepje te krijgen! Net als veel lusitanos is zij een zeer werkwillig paard die snel leert.

Een paar lessen heb ik ook met andere paarden gewerkt wat ook heel leerzaam was, en je merkt dat je steeds handiger wordt met welke paard je ook werkt. Wat mij erg fascineert is dat ik soms vast loop en dan bespreek ik het probleem met Jolenta en dan kan het een kwestie zijn van mijn schouder anders te draaien of de kaak van het paard in de goede positie te zetten. Zij ziet het allemaal! Bij elke les met Jolenta heb je haar volle aandacht en zij geeft echt alles om je verdere stappen te laten zetten, leren en uitdagen. En dat met een hele positieve en plezierige benadering! Wat je ook enorm vergroot is de gevoeligheid bij het paard en van jou eigen hulpen. Nu loop ik bijvoorbeeld naast Ciu en denk ik “draf” en daar gaat ze.

De combinatie van medische hulp en aan de hand werken heeft dit paard zeer goed gedaan. Inmiddels met minder snoepjes maar wel nog steeds met veel beloning oefen we een paar keer per week en lessen we circa een keer per maand. En voor de rest rijden we rondjes in het bos net als vroeger. Wat wens je nog meer?